نگهبان ماشین کیست؟

صنعت و بازار خودروی ایران در دو سال گذشته از دولت سیزدهم شاهد تصمیمات و سیاست های مختلفی بوده است. این در حالی است که هیچکس مسئولیت اکثر این تصمیمات و سیاست ها را بر عهده نمی گیرد و آنها را به دیگران تفویض نمی کند. یعنی مشکلات و معضلات صنعت خودرو آنقدر زیاد شده که هیچکس نمی خواهد مسئولیت آن را بپذیرد.

به گزارش دنیای اقتصاد، وزارت صنعت، معدن و تجارت در دولت سیزدهم از زمانی که به دنبال احیا در صنعت و بازار خودرو بود، تصمیمات و سیاست های مختلفی را در این زمینه به اجرا درآورده است. از تغییر مدل فروش خودرو تا تغییر مکرر داوری قیمت و همچنین آزادسازی واردات و البته دادن سهام خودروسازان، همه اینها تصمیمات و سیاست هایی است که سیاستمداران خودرویی در دولت سیزدهم مانند سایر دولت ها سلیقه و الگو دارند. انجام داد. اعمال سلیقه در سیاست ماشینی و امتحان روش های مختلف به دلیل اینکه دولت های قبلی کم و بیش یکسان رفتار می کردند موضوع این گزارش نیست. نکته اصلی این است که سیاست گذاران عموماً مسئولیت تصمیم گیری ها را بر عهده نمی گیرند و زمانی که بحران یا مشکلی رخ می دهد، یک نفر را مقصر می دانند.

طی دو سال پایانی دولت سیزدهم تصمیمات و سیاست های مختلفی در حوزه ماشین آلات اتخاذ و اجرا شد که یا اجرا نشد و یا ناکارآمدی آنها ثابت شد. اما تصمیم گیرندگان به بهانه های مختلف از جمله اینکه تصمیم خاصی مربوط به رهبران و مقامات گذشته و قبلی است و یا اینکه وقوع یک حادثه ربطی به آنها ندارد، از مسئولیت خودداری می کنند. از جمله این موضوعات می توان به «سیستم یکپارچه خودرو»، «قیمت خودرو»، «مسائل واردات خودرو» و «تولید خودرو» اشاره کرد. سیاست های مختلفی در دو سال اخیر در این حوزه ها اجرا شد که گاهی نتایج مثبت و گاهی منفی به همراه داشت.

به عنوان مثال زمانی که تولید افزایش یافت یا واردات خودروهای خارجی وارد و پالایش شد و یا بازار روند نزولی قیمت ها را در پیش گرفت، همه تصمیم گیران این اتفاقات را ناشی از ادب و کارآمدی مدل های مورد استفاده در سیاست گذاری می دانستند. ; از سوی دیگر، زمانی که سیاست ها جواب نمی دهد و چالش هایی به وجود می آید یا شهروندان نارضایتی خود را ابراز می کنند، تصمیم گیرندگان سکوت می کنند یا مسائل را نادیده می گیرند، مسئولیت حوادث نامطلوب را بر عهده نمی گیرند و دیگران را مقصر می دانند. چنین رفتاری نه تنها در بدنه وزارت ایمنی مانند تعمیر و نگهداری خودرو، بلکه در سایر نهادها – به عنوان مثال، شورای رقابت – مشاهده می شود.

به عبارت دیگر، در حالی که اتفاقاتی که در دو سال اخیر در صنعت خودرو و بازار رخ داده، کار مشترک همه تصمیم گیران – از وزارت حریم خصوصی گرفته تا شورای رقابت – بوده است، هیچ یک از این نهادها تمایلی به انجام آن ندارند. در مورد مشکلات موجود . این در حالی است که اگر تصمیمات و سیاست ها منجر به اتفاقات مثبت و با ثباتی در صنعت خودرو و بازار خودرو می شد، حالا همه ادعا می کردند و نمی خواهند ذره ای به دیگری کمک کنند.

تصمیم گیرندگان ناشناس

نمونه های مختلفی از عدم مسئولیت تصمیمات و سیاست های خودرویی را می توان در دو سال اخیر ذکر کرد. اولین نمونه که اتفاقاً در چند روز اخیر عوارضی هم داشته است، مربوط به ماجرای سیستم یکپارچه خودرو است. این سیستم سال گذشته راه اندازی شد تا به عنوان یک پلت فرم یکپارچه برای مکان یابی تمامی خودروهای تولید داخل و حتی وارداتی برای فروش خدمت کند. اهمیت این سامانه برای سیاستمداران و تصمیم گیران به حدی بود که اولاً خودروسازان خصوصی نیز موظف شدند محصولات خود را در این بستر ارائه کنند و ثانیاً شورای رقابت فروش خودروهای خارج از این سامانه را ممنوع کرد.

حتی دور اول فروش خودروهای وارداتی از طریق سیستم یکپارچه خودرو اجرا شد تا مشخص شود این پلت فرم برای سیاستمداران خودرو چقدر اهمیت دارد. اکنون هیچکس مسئول سیستم یکپارچه حمل و نقل جاده ای نیست و وزارت فناوری ایمنی و شورای رقابت در این مسئولیت سهیم هستند. هفته گذشته عباس علی آبادی وزیر صنعت، معدن و تجارت اعلام کرد: سامانه یکپارچه خودرو متعلق به وزارت امنیت نیست، متعلق به شورای رقابت است. صمت وزیر در پاسخ به سوالی مبنی بر پایان دور سوم فروش خودرو از طریق سامانه یکپارچه گفت: از ثبت نام جدید در سامانه یکپارچه اطلاعی ندارم و [آن را] – شورای رقابت می داند.

سپهر داجوی توکلی رئیس مرکز ملی رقابت در واکنش به این اظهارات تاکید کرد: بر اساس مصوبه کارگروه خودرو شورای رقابت، مسئولیت سامانه یکپارچه تامین خودرو به وزارت ایمنی محول شده است. ” این اظهارات نشان می دهد که اکنون که شهروندان منتظر سومین دور فروش مشترک خودرو هستند، نه وزارت حراست و نه شورای رقابت نمی خواهند مسئولیت سامانه مربوطه را بر عهده بگیرند. به نظر می رسد تولید خودروسازان در شرایطی نیست که سیستم یکپارچه خودرو را برای سومین بار باز کند و صدها هزار خودرو در آن بفروشد. بنابراین اکنون که شهروندان خواهان برگزاری دور سوم فروش یکپارچه هستند و به نظر می رسد در حال حاضر این امکان وجود ندارد، وزارت حریم خصوصی و شورای رقابت آمادگی پذیرش مسئولیت این سامانه را ندارند.

مثال دیگر مربوط به قیمت گذاری خودرو است. در ابتدای سال جاری که شورای رقابت بر اساس تحلیل های ارسالی سازمان حمایت از مصرف کنندگان و تولیدکنندگان، قیمت جدید خودروهای داخلی را تعیین کرد، هیچ یک از این دو نهاد حاضر به اعلام قیمت جدید برخی خودروها نشدند. زمان. شورای رقابت اعلام کرده است که اعلام قیمت جدید خودرو بر عهده سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولیدکنندگان است و این سازمان تاکید کرده است که شورای رقابت قیمت ها را اعلام کند. در نهایت نه شورای رقابت و نه سازمان حمایت قیمت های جدیدی را اعلام نکردند و مطبوعات کار خود را کردند. به نظر می رسد دلیل عدم ورود شورای رقابت و سازمان حامی به اعلام قیمت ها این است که امسال به آن «کنترل تورم» گفته شد و نمی خواهند قیمت خودروهای نو (با افزایش 49 درصدی) را اعلام کنند. ). ) در یک سال با همین شعار. حتی اخیرا که قیمت پنج خودروی جدید در شورای رقابت تعیین شد، رسانه ها قیمت ها را اعلام کردند نه شورای رقابت و سایر ارگان ها.

با این حال، علاوه بر تصمیم‌گیری و سیاست‌های خودرویی بین وزارت ایمنی و سایر ارگان‌ها، به نظر می‌رسد که در داخل این وزارتخانه عدم پاسخگویی وجود دارد. نمونه بارز این موضوع را می توان در نمونه واردات خودرو به وضوح مشاهده کرد. بر اساس تصمیم وزارت حراست در دوره مسئولیت رضا فاطمی امین، مقرر شد متقاضیان خودروهای خارجی با بسته شدن 500 میلیون تومان در سامانه یکپارچه ثبت نام کنند. پس از ثبت نام اولیه، قرعه کشی انجام شد و در نهایت حدود 35000 نفر به عنوان مناقصه نهایی خودروهای خارجی – در دور اول پیش فروش – انتخاب شدند. اما تا به امروز به غیر از چند خودرو که به صورت نمادین وارد شده است، متقاضیان موفق به دریافت خودروی ثبت نامی خود نشده اند.

در همین راستا چندی پیش از وزیر حراست – عباس علی آبادی که جایگزین فاطمی امین در وزارت حراست شد، پرسیده شد که تکلیف متقاضیانی که پول خود را به حساب این شرکت واریز کرده اند چیست؟ وی در پاسخ گفت: کسانی که پل را بستند پول خود را به خودروسازان دادند نه به ما. در واقع پول به حساب خودروسازان (واردکنندگان) یا سازمان حمایتی واریز می شود. علی آبادی با این حکم عملاً مسئولیت حمل خودروهای وارداتی را که بر عهده وزارت امنیت بود، رها کرد و آن را بر دوش شرکت های واردکننده گذاشت. این در حالی است که بر اساس سیاست و تصمیم وزارت اسرار، متقاضیان با ثبت نام در سامانه یکپارچه، شش ماه پول خود را بلوکه کردند.

اما به نظر می رسد تداوم چنین رفتاری از سوی سیاستمداران و تصمیم گیران – دوری از بار مسئولیت – افکار عمومی را نسبت به تصمیمات آینده مشکوک می کند. بنابراین بهتر است ناکارآمدی تصمیم و خط مشی را به جای انتقال آن به یکدیگر، ضمن پذیرش ورودی آنها، رفع مشکل بیان کنیم.

John Warren

طرفدار پرشور وب. خالق تایید شده مبشر اینترنتی آزاد. برگزارکننده برنده جایزه گیمر. زامبی مادام العمر.

Digital currencyبهترین سالن زیبایی تبریزخبربهترین مشاور کنکوربهترین اکستنشن مژه اصفهانGuide to buying household appliancesdigital currency channelدانشگاهdigital currency tutorialبهترین سالن زیبایی اصفهان
تماس با ما